Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Momo - Problematyka

„Momo” to powieść niemieckiego pisarza Michaela Endego, która została po raz pierwszy wydana w 1973 r. (pełny tytuł powieści to: „Momo czyli osobliwa historia o złodziejach czasu i dziecku, które zwróciło ludziom skradziony im czas”). Zalicza się ją do klasyki literatury dziecięcej. Powieść porusza problem pojęcia czasu i tego, w jaki sposób czas pojmowany jest przez współczesnych ludzi. Utwór stanowi też krytykę konsumpcjonizmu.

Główną bohaterką powieści jest mała dziewczynka o imieniu Momo, która obdarzona jest niezwykłym talentem słuchania. Momo to wyjątkowa dziewczynka, która pojawiła się znikąd. Choć jest nie miała nazwiska, rodziców, miejsca zameldowania, pieniędzy, szkoły, jedzenia i zabawek, które miały inne dzieci, to jednak wydaje się być od nich o wiele bogatsza. Inne dzieci (tak jak i dorośli) znalazłszy się pod złym wpływem Szarych Panów, zostają zniewoleni czasem i nie potrafią odnajdywać już radości w zwykłych rzeczach i w normalnym życiu. Spędzają dnie w poczuciu, że czas ciągle im gdzieś umyka, chcą go zatrzymać i wiedzą, że mają go zbyt mało, by móc go marnować. Dlatego też bez reszty oddają się pracy – wiecznie są zajęci i zabieganiu, nie znajdują czasu na przyjemności czy na zwykła ludzką rozmowę.

Momo wydaje się nie mieć tego problemu. W jej pojmowaniu czasu nie brak pychy i chęci zawładnięcia nim. Momo rozumie, że każdy ma tyle samo czasu. Tylko to, w jaki sposób go wykorzystujemy, może świadczyć o tym, czy go marnujemy.

W momencie kiedy zjawia się w miasteczku, ludzie poznają jej magiczne zdolności, a przede wszystkim ogromny talent do słuchania. Dlatego przychodzą do niej po radę i zwracają się z prośbą o pomoc w rozwiązywaniu ich problemów. Jej pobyt w miasteczku sprawiał radość również dzieciom, które z chęcią się z Momo bawiły i spędzały z nią swój